บทนำ
"ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!"
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด
"ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้"
"คนถ่อย!"
"ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง"
คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย
"สารเลว!"
"แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้"
"ไปลงนรกซะ!"
"เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด" เขาว่าพลางเคลื่อนเข้าหา
"ถะ...ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย"
"ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ"
คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ
"ชีวิตฉันเป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ"
"ทำไมจะไม่ใช่ คนไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน และไม่มีที่ไปอย่างเธอ ต้องมีนายและเจ้าชีวิต และฉันจะเป็นนายและเจ้าชีวิตให้เธอเอง"
บท 1
บทนำ
............
กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง?
บูรณิมาเคยได้ยินได้ฟังคนแก่คนเฒ่าเปรยว่าสมัยนี้กรรมชักจะติดจรวด ซึ่งเธอเองก็ค่อนข้างเห็นด้วย แต่คิดว่ากรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมคืนสนอง ทว่าในกรณีแม่ของเธอซึ่งลอบฆาตกรรมนางแบบดังอย่างนีรา กรรมนั้นกลับเหมือนว่าไม่ได้ตามติดไปกับท่านซึ่งตัดช่องน้อยแต่พอตัวด้วยการกินยาฆ่าตัวตายไปพร้อมกับพ่อของเธอ ที่ล้มละลาย ติดการพนัน มีหนี้สินล้นพ้นตัว แต่กรรมนั้นกลับมาตกที่ลูกอย่างเธอ
ทันทีที่ตำรวจยืนยันแน่ชัดว่านีราตายเพราะถูกฆาตกรรมโดยน้ำมือของแม่เธอซึ่งเป็นหัวหน้าพยาบาลประจำวอร์ด มิหนำซ้ำแม่ของเธอดันชิงฆ่าตัวตายหนีความผิด สามีของนีราก็บุกไปที่บ้าน เขาจับเธอมาด้วย เขาทำเหมือนเธอเป็นสิ่งของอะไรสักอย่างที่นึกอยากจะหยิบฉวยติดมือก็ทำอย่างไร้ซึ่งความปรานี ไม่แยแสเลยสักนิดว่าคนที่เพิ่งผ่านพ้นงานศพของบุพการีจะรู้สึกเศร้าโศกามากเพียงใด
จากวันนั้นจนถึงวันนี้บูรณิมาก็กลายเป็นเสมือนทาสของจักรพรรดิ มหาฤทธิไกรฤกษ์ ตั้งแต่เขาจับตัวมา เธอก็ตกเป็นสมบัติของเขาไปโดยปริยาย ไม่มีทางหนีหายหลบลี้หนีหน้า แถมยังต้องทำตามบัญชาของคนอารมณ์ร้ายที่เพิ่งเสียเมียไปแบบไม่ทันตั้งตัว เขาหอบความคั่งแค้นทั้งหมดมาลงที่เธอ บังคับให้เธอรับผลของการกระทำที่ตัวเองไม่ได้ก่อ แม้ว่าเธอจะพยายามต่อต้าน คัดค้าน และหาทางขัดขืนยังไงก็ไม่เป็นผล ที่สุดก็ต้องยอมจำทนตกเป็นทาสรองรับอารมณ์ไปพร้อมกับการดูแลลูกของเขา
“ฮึก! คุณมันคนไร้หัวใจ ฉันเกลียดคุณ ฉันเกลียดคุณ…ได้ยินไหม…”
บูรณิมาสะอื้นฮัก น้ำตาไหลรินเป็นทางอย่างอดสู หากแต่กลับรู้สึกเคว้งคว้างเมื่ออยู่ๆ คนใจร้ายก็ถอดถอนความร้อนผ่าวใหญ่ล่ำออกไปเสียดื้อๆ วินาทีถัดมาเขาก็ผลักร่างเย้ายวนลงไปนอนราบกับเตียง แล้วโถมเข้าใส่อย่างไม่ปรานีปราศรัย แหงนหน้าคำรามกระหึ่มอย่างซ่านสะใจกับการรัดรึงจนแทบแตกพ่าย จากนั้นก็ก้มลงมาแสยะยิ้มร้าย
“อา…รสชาติของความเกลียดมันช่างเด็ดจริงๆ เลยเบบี๋ เด็ดจนฉันอยากขย่มเธอให้ขาดใจกันไปข้าง”
ขาดคำคนป่าเถื่อนก็อัดดันความอลังการเข้าหาอย่างดุดัน ดิบเถื่อน หยาบคาย และบ้าคลั่ง จนแทบหัวใจวาย โดยไม่นำพาการดิ้นรนขัดขืนแต่อย่างใด
“ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!”
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด เมื่อแก่นกายชายเริ่มเคลื่อนเข้าหาอีกครั้ง การเติมเต็มที่มาพร้อมกับความเสียดเสียว ทำให้เธอกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางจนแทบห้อเลือด
“ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้…”
“คนถ่อย!”
“ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง”
คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย
“สารเลว!”
“แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้”
“ไปลงนรกซะ!”
“เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด” เขาว่าพลางเสือกความกร้าวแกร่งเข้าสู่สัดส่วนเอิบอาบอย่างเชื่องช้าทว่าเสียวสุดใจ
“ถะ…ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย”
“ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ”
คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ
“ชีวิตฉัน…เป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ”
“ทำไมจะไม่ใช่ คนไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน และไม่มีที่ไป…อย่างเธอ ต้องมีนายและเจ้าชีวิต และฉันจะเป็นนายและเจ้าชีวิตให้เธอเอง”
..........................................
สามปีก่อน
“สนใจเหรอวะ?”
คำถามที่ดังขึ้นทำลายภวังค์ให้อันตรธานไปในชั่วพริบตา จักรพรรดิ มหาฤทธิไกรฤกษ์ อภิมหาเศรษฐีหนุ่มมาดขรึม วัยสามสิบหกปี บุคลิกน่าเกรงขาม หน้าตาหล่อเหลาคมเข้ม นัยน์ตาสีสนิมเย็นชาดุกระด้าง และว่างเปล่าประหนึ่งเวิ้งทะเลที่ยากแก่การคาดเดาอารมณ์ จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักลึกที่เหมือนติดจะเย้ยหยันอยู่เป็นนิจ รูปร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างในชุดสูทอาร์มานีสีน้ำเงินเข้ม ค่อยๆ ละสายตาจากใครบางคน ขยับตัวนั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าสบายๆ แล้วหันไปมองเพื่อนซี้ที่กำลังจ้องมาด้วยสีหน้ายิ้มๆ นัยน์ตามีแววล้อเลียน
“เมื่อกี้มึงว่าไงนะ”
“ฮั่นแน่ แสดงว่าสนใจจริงๆ”
ภูผา เทวาสถาพร หนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อตี๋สไตล์เกาหลี ที่นั่งในฝั่งตรงข้าม เอ่ยสัพยอกด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ทำให้คิ้วหนาเหนือนัยน์ตาไร้อารมณ์เลิกขึ้นเล็กน้อย
“สนใจอะไร?”
“เอ้า! ก็สาวน้อยคนเมื่อกี้ไง”
“คนไหนวะ?”
คนถูกไล่บี้ยังคงทำหน้านิ่งคงเส้นคงวา
“ก็คนตัวเล็กๆ หุ่นอวบอิ่มปุ๊กปิ๊ก ที่เพิ่งเดินผ่านไปไง”
“นั่นเรียกว่าหุ่นอวบอิ่มเหรอ กูว่าตัวกลมมากกว่า แถมดูท่าว่าจะกินเก่งซะด้วย ไม่งั้นคงไม่ถือของกินพะรุงพะรุง หนำซ้ำยังมีเศษขนมติดตรงแก้มย้อยๆ นั่นอีก ดูยังไงก็เด็กกะโปโลชัดๆ”
“แหม! ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่จดจำรายละเอียดได้ซะแม่นยำเชียวนะมึง แสดงว่าสนใจจริงๆ แต่จะว่าไปก็ไม่แปลกหรอกที่มึงจะสนใจ เด็กอะไรหุ่นเหมือนนางเอกหนังเอวีญี่ปุ่นชะมัด”
พ่อหนุ่มเจ้าสำราญเอ่ยอย่างเพ้อๆ ตามประสาคนชอบมองของสวยๆ งามๆ
“ลืมไปแล้วหรือไง ว่ามึงกำลังจีบคุณเอวาเขาอยู่”
มาเฟียหนุ่มสวนกลับเสียงเรียบ สีหน้านิ่งสนิทและเฉยชา
“เออๆ ไม่ลืมหรอกน่า ผู้หญิงคนอื่นกูก็แค่มองพอเป็นอาหารตา ส่วนเอวาน่ะกูรักจริงหวังแต่งเว้ย ว่าแต่มึงก็อย่าลืมซะล่ะ ว่าตัวเองน่ะมีเมียแล้ว ห้ามมองผู้หญิงคนอื่นเหมือนลืมตัวแบบเมื่อกี้อีกเด็ดขาด”
บทล่าสุด
#281 บทที่ 281 ตอนพิเศษ สุขสันต์หรรษาทุกเมื่อเชื่อวัน (100%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#280 บทที่ 280 ตอนพิเศษ สุขสันต์หรรษาทุกเมื่อเชื่อวัน (60%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#279 บทที่ 279 ตอนพิเศษ สุขสันต์หรรษาทุกเมื่อเชื่อวัน (40%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#278 บทที่ 278 บทส่งท้าย ครอบครัวพร้อมหน้า (125%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#277 บทที่ 277 บทส่งท้าย ครอบครัวพร้อมหน้า (100%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#276 บทที่ 276 บทส่งท้าย ครอบครัวพร้อมหน้า (75%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#275 บทที่ 275 บทส่งท้าย ครอบครัวพร้อมหน้า (50%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#274 บทที่ 274 บทส่งท้าย ครอบครัวพร้อมหน้า (25%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#273 บทที่ 273 สามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย (100%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#272 บทที่ 272 สามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย (75%)
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย













